Beschrijving

 

De Ceanothus is een geslacht uit de wegedoornfamilie (Rhamnaceae) en wordt ook Amerikaanse sering, sikkelboom of herfstsering genoemd.

De Amerikaanse sering komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en bestaat uit meer dan 60 soorten waarvan de meesten van de westkust van Noord-Amerika komen. De meeste Amerikaanse seringen zijn struiken van 0,5 tot 3 meter hoog, maar er bestaan ook bodembedekkers en kleine bomen. Over het algemeen zijn ze groenblijvend, maar enkele soorten die zich aan koude winters hebben aangepast zijn bladverliezend. De bladeren zijn glanzend. Veel van de soorten die zeer goed tegen droogte kunnen hebben stekelige, hulstachtige bladeren.

Het woord ceanothus stamt uit het Grieks (keanothos) en betekent ‘stekelige plant’.

Een Ceanothus groeit het beste als je hem verwaarloost. In het eerste jaar van aanplant hebben ze wat extra water nodig, maar als ze eenmaal goed geworteld zijn, hebben ze nauwelijks nog wat nodig. In hele droge periodes kan 1 of 2 keer per maand water geven gewenst zijn, maar als het af en toe regent, is dat niet nodig. Ze houden absoluut niet van vochtige grond en ook niet van mest. Je kunt wat mulch boven het wortelgebied gooien, maar verder niets. Bij teveel meststoffen en vocht groeit de plant te hard, waardoor hij gevoeliger is voor schimmelziektes en vorst.

De Ceanothus groeit goed in de meeste soorten grond als die maar niet vochtig is en goed gedraineerd. Hij is zeer goed bestand tegen droogte, warmte en zoute lucht en geeft ook nog prachtige, geurende bloemen. Bij voorkeur staat de Ceanothus in de volle zon, maar wat schaduw wordt wel getolereerd.

De bloemen zitten in pluimen aan de uiteinden van de takken en ze zijn over het algemeen diep blauw van kleur. Er bestaan echter ook Ceanothussen die licht blauw, lavendelkleurig en zelfs roze of wit bloeien. De meeste Amerikaanse seringen bloeien in het voorjaar, maar er zijn ook enkele soorten die in de zomer of de herfst bloeien. De bloemen trekken veel bijen en vlinders aan.

Hoe je een Ceanothus moet snoeien hangt af van het moment van bloei en of de plant groenblijvend of bladverliezend is:

  • De groenblijvende planten die aan het einde van het voorjaar of begin van de zomer bloeien, kan je het beste direct na de bloei snoeien. Knip lange, uitgebloeide takken een derde tot de helft terug. Voorbeelden van deze soort zijn Ceanothus arboreus ‘Trewithen Blue’, C. dentatus, C. impressus en C. thrysiflorus ‘Skylark’
  • De groenblijvende planten die aan het einde van de zomer bloeien, bloeien op takken die datzelfde jaar zijn gegroeid. Je kunt takken van vorig jaar een derde tot de helft terugsnoeien in het voorjaar. Voorbeelden van deze soort zijn Ceanothus ‘Autumnal Blue’ en C. ‘Burkwoodii’.
  • De bladverliezende soorten hebben iets meer aandacht nodig bij het snoeien om goed te kunnen bloeien. Ze bloeien op nieuw hout en kunnen het beste aan het begin of in het midden van de lente worden gesnoeid om zo sterke, nieuwe uitlopers te stimuleren. Voorbeelden van deze soort zijn Ceanothus x delilianus ‘Henri Desfossé’ en C. x pallidus ‘Perle Rose’. In het eerste jaar moet je een basis aanleggen in het gestel. Je knipt dan alle takken ongeveer twee derde terug tot een naar buiten gerichte knop. Het tweede jaar knip je de takken die het vorige seizoen zijn gegroeid ongeveer twee derde terug en kort alle zijtakken in tot 10-25 cm van de hoofdtakken. Vanaf het derde jaar en verder knip je de hoofdtakken die gebloeid hebben tot ongeveer de helft terug. De zwakkere zijtakken knip je verder terug tot ongeveer twee knoppen vanaf de hoofdtakken. Dun het centrum van de plant uit door de kruisende en niet bloeiende takken weg te knippen.

In Europa heeft men de winterharde, bladverliezende, wit bloeiende Ceanothussen (zoals de C. americanus) gekruist met blauw bloeiende, groenblijvende, minder winterharde Ceanothussen (zoals de C. coeruleus) om zo blauw bloeiende, winterharde planten te creëren. Het resultaat is de onder meer Ceanothus x delilianus, ook wel de Franse hybride genoemd. De bekendste Franse hybriden zijn ‘Gloire de Versailles’ met poederblauwe bloemen en ‘Henri Desfossé’ met diep blauwe bloemen.

De Ceanothus x delilianus ‘Henri Desfossé’ bloeit op uitlopers van hetzelfde jaar. De stelen van de nieuwe uitlopers zijn wijnrood van kleur. Bij milde winters is deze herfstsering half groenblijvend. Door de diepte wortels kan deze plant goed tegen droogte, maar dat maakt het ook moeilijk om deze plant te verplaatsen.

De naam wordt ook wel eens anders geschreven: Henri Défossé, Henri Defosse, Henri Desfosses en Henri Desfosee. Het is niet zeker wat de correcte schrijfwijze is. Dat geldt ook voor delilianus. Ik kom ook veel delileanus tegen en het is niet zeker welke schrijfwijze correct is.

 

Specificaties

 

Bladkleur: groen

Bloeiperiode: juni – juli

Bloemkleur: blauw

Eigenschap: bladverliezend

Geurende bloem: ja

Grondsoort: normaal/droog

Hoogte: 1,5 meter

Standplaats: zon/halfschaduw

Trekt bijen aan: ja

Winterhardheid: -15 ºC